دزدگیر اماکن سابقه طولانی ای دارد. اما با بالاتر رفتن میزان سرقت و ورود های غیرقانونی، استفاده از این تجهیز نیز بیشتر شده است. دزدگیر ها از سه بخش اصلی تشکیل شده اند: پنل مرکزی، هشدار دهنده ها و تشخیص دهنده ها.

پنل مرکزی مثل مغز دزدگیر است. تمام برنامه ریزی ها توسط این بخش انجام می شود. و با توجه به اینکه دزدگیر سیم کارتی است یا تلفن کننده دارد و … تشخیص می دهد که چه کاری باید انجام شود.

بخش دیگر هشدار دهنده ها هستند. که در زمان تشخیص ورود غیرقانونی توسط پنل به صدا در می آیند. آژیرهایی که برای دزدگیر استفاده می شوند، دو نوع هستند. بلندگو و آژیر پیزو. آژیرهای پیزو صدای کمتری دارند و برای محیط های داخلی استفاده می شوند. اما از بلندگو ها در محیط خارجی استفاده می شود.

تشخیص دهنده یا دتکتور ها ورود افراد را تشخیص می دهند. روش های تشخیص متفاوت است. یکی از اصلی ترین اجزای سیستم دزدگیر اماکن چشمی است. این چشمی ها با استفاده از امواج عبور افراد را تشخیص می دهند. که معمولا روبروی درهای ورودی نصب می شوند. یکی دیگر از این تشخیص دهنده ها، مگنت است. مگنت از دو بخش تشکیل شده است. که یکی بر روی در و دیگری به چارچوب در نصب می شود. زمانی که دزدگیر فعال باشد، اگر در باز شود و این دو از هم فاصله بگیرند، دزدگیر به صدا در می آید.

همچنین پدال هایی وجود دارد، که در صورت نیاز به اعلام سرقت، مثلا در مغازه های طلافروشی می توان از آن ها استفاده کرد.